aceutar
De Uiccionariu
Tabla de conteníos |
[editar]
Asturianu
Pronunciación y silabación: [ a.θeu.'taɾ ] AFI
Etimoloxía: Del llatín acceptāre.
Verbu
- Dar por bono o reconocer como correuto.
- Recibir daqué de daquién.
Sinónimos
Variantes dialeutales
- norm. aceptar
Conxugación
| Formes non personales | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivu | aceutar | ||||||
| Xerundiu | aceutando | ||||||
| Participios | aceutáu, aceutada, aceutao, aceutaos, aceutaes | ||||||
| Formes personales | |||||||
| Númberu | singular | plural | |||||
| Persona | primera | segunda | tercera | primera | segunda | tercera | |
| Mou Indicativu | yo | tu | él~elli | nosotros~nós | vosotros~vós | ellos | |
| Indicativu | Presente | aceuto | aceutes | aceuta | aceutamos | aceutáis | aceuten |
| Pretéritu Imperfeutu | aceutaba | aceutabes | aceutaba | aceutábemos | aceutabeis | aceutaben | |
| Pretéritu Indefiníu | aceuté | aceutasti | aceutó | aceutemos | aceutastis | aceutaron | |
| Pluscuamperfeutu | aceutare | aceutares | aceutare | aceutáremos | aceutareis | aceutaren | |
| Mou Suxuntivu | yo | tu | él~elli | nosotros~nós | vosotros~vós | ellos | |
| Suxuntivu | Presente | aceute | aceutes | aceute | aceutemos | aceutéis | aceuten |
| Pretéritu Imperfeutu | aceutare | aceutares | aceutare | aceutáremos | aceutareis | aceutaren | |
| Mou Potencial | yo | tu | él~elli | nosotros~nós | vosotros~vós | ellos | |
| Potencial | Futuru | aceutaré | aceutarás | aceutará | aceutaremos | aceutaréis | aceutarán |
| Condicional | aceutaría | aceutaríes | aceutaría | aceutaríemos | aceutaríeis | aceutaríen | |
| Mou Imperativu | - | tu | él~elli | nosotros~nós | vosotros~vós | ellos | |
| Presente | aceuta | aceutái | |||||
El Pluscuamperfeutu d'Indicativu y el Imperfeutu de Suxuntivu conxúgense igual.