conocer

De Uiccionariu

Saltar a: navegación, busca

Tabla de conteníos

[editar] Asturianu

Pronunciación y silabación: [ ko.no.'θer ] AFI
Etimoloxía: Del llatín cognoscere.

Verbu


conocer

  1. Saber de la esistencia de daqué o daquién.

Sinónimos

Variantes dialeutales

Conxugación

Formes non personales
Infinitivu conocer
Xerundiu conociendo
Participios conocíu, conocida, conocío, conocíos, conocíes
Formes personales
Númberu singular plural
Persona primera segunda tercera primera segunda tercera
Mou Indicativu yo tu él~elli nosotros~nós vosotros~vós ellos
Indicativu Presente conozo conoces conoz conocemos conocéis conocen
Pretéritu Imperfeutu conocía conocíes conocía conocíemos conocíeis conocíen
Pretéritu Indefiníu conocí conociesti conoció conociemos conociestis conocieron
Pluscuamperfeutu conociere conocieres conociere conociéremos conociereis conocieren
Mou Suxuntivu yo tu él~elli nosotros~nós vosotros~vós ellos
Suxuntivu Presente conoza conozas conoza conozamos conozáis conozan
Pretéritu Imperfeutu conociere conocieres conociere conociéremos conociereis conocieren
Mou Potencial yo tu él~elli nosotros~nós vosotros~vós ellos
Potencial Futuru conoceré conocerás conocerá conoceremos conoceréis conocerán
Condicional conocería conoceríes conocería conoceríemos conoceríeis conoceríen
Mou Imperativu - tu él~elli nosotros~nós vosotros~vós ellos
Presente conoz conocéi

El Pluscuamperfeutu d'Indicativu y el Imperfeutu de Suxuntivu conxúgense igual.

Traducciones

[editar] Castellanu

Verbu


conocer

  1. Conocer.
Ferramientes personales