inglés

Mira tamién: inglês

Asturianu

Pronunciación y silabación: [ iŋ.'ɣles ] ^AFI

Nome común

m. inglés, f. inglesa; pl. m./f. ingleses

1. Habitante d'Inglaterra.
2. Úsase tamién popularmente pa referise a tolos habitantes del Reinu Xuníu.
3. m. Llingua xermánica orixinaria d'Inglaterra falada n'Australia, Bermuda, Canadá, Estaos Xuníos, Irlanda, Xamaica, Nueva Zelanda y munchos otros sitios.

Sinónimos

• [2] británicu

Traducciones

Traducciones

Alemán: [1] Engländer (de), [3] Englisch (de) Chinu mandarín: [1] 英人 (zh), [3] 英语 (zh) Chinu tradicional: [1] 英人 (zh-classical), [3] 英語 (zh-classical) Eslovenu: [1] Anglež (sl), [3] angleščina (sl) Español: inglés (es) Finlandés: [1, 3] englanti (fi) Francés: [1] Anglais (fr), [3] anglais (fr)

Griegu: [1] αγγλικός (el), [3] αγγλικά (el) Inglés: [1] Englishman (en), [3] english (en) Italianu: inglese (it) Neerlandés: [1] Engelsman (nl), [1, 3] Engels (nl) Portugués: inglês (pt) Serbiu: [3] енглески (sr) / engleski (sr) Sicilianu: ngrisi (scn)

Axetivu

---

m. inglés, f. inglesa, n. inglés~ingleso; pl. m./f. ingleses

1. Relativo a Inglaterra.
2. Úsase tamién popularmente pa referise a lo relativo a tol Reinu Xuníu.
3. Relativo a la llingua inglesa.
4. Forma neutra d'inglés.

Otres formes

• [4] ingleso

Sinónimos

• [2] británicu

Traducciones

• Portugués: inglês ^(pt)
• Serbiu: енглески ^(sr) / engleski ^(sr)

Español

Nome común

m. inglés, f. inglesa; pl. m. ingleses, f. inglesas

1. Inglés, d'Inglaterra.
2. Británicu.
3. Inglés, llingua inglesa.

Axetivu

---

m. inglés, f. inglesa; pl. m. ingleses, f. inglesas

1. Inglés.
2. Británicu.