Saltar al conteníu

Belgrado

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ belˈɣɾa.ðo ]

Nome propiu

[editar]

singular masculín «Belgrado»

  1. (Topónimu) Belgráu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «belgradense».
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ bɛlˈɣɾa.ðo ]

Nome propiu

[editar]

singular masculín «Belgrado»

  1. (Topónimu) Belgráu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «belgradino».
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «belgradino».


Italianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ belˈɡra.do ]

Nome propiu

[editar]

singular masculín «Belgrado»

  1. (Topónimu) Belgráu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ bɛɫˈɣɾa.ðu ]

Nome propiu

[editar]

singular masculín «Belgrado»

  1. (Topónimu) Belgráu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]