Saltar al conteníu

Roma

De Wikcionariu
Mira tamién: roma, romà

Asturianu

[editar]
Llocalización de Roma n'Italia.

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Ciudá europea mediterránea, que ye la capital d'Italia.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romanu».
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.

Ver tamién

[editar]


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ˈro.mə ]
  • catalán occidental [ ˈro.ma ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romà».
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romà».
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.


Corsu

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Francoprovenzal

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».


Italianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication. Consulta on-line.
  • Grande Dizionario Hoepli Italiano di Aldo Gabrielli, La Repubblica & Hoepli Editore. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».


Ladín

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Llatín

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • llatín clásicu [ ˈroː.ma ]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario Etimológico Latino-Español; Santiago Segura Munguía, Ediciones Generales Anaya, 1985, 1ª edición ISBN: 84-7525-306-7.


Lombardu

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈru.mo ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.


Piamontés

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈʁo.mɐ ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».
  • Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «romano».


Rumanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈro.ma ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Roma»

  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dexonline. Dicționare ale limbii române; 2004-2021, dexonline.ro. Consulta on-line.


Sardu

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Sicilianu

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]


Venecianu

[editar]

Nome propiu

[editar]
  1. (Topónimu) Roma.

Términos rellacionaos[editar]