Saltar al conteníu

Trípoli

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]
Llocalización de Trípoli en Libia.

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtɾi.po.li ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Trípoli»

  1. (Topónimu) Ciudá africana mediterránea, que ye la capital de Libia.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.

Ver tamién

[editar]


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ˈtɾi.pu.ɫi ]
  • catalán occidental [ ˈtɾi.po.ɫi ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Trípoli»

  1. (Topónimu) Trípoli.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro la entrada de «tripolità».
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro la entrada de «tripolità».
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtɾi.po.li ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Trípoli»

  1. (Topónimu) Trípoli.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro la entrada de «tripolitano».
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtɾi.po.li ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Trípoli»

  1. (Topónimu) Trípoli.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro la entrada de «tripolitano».
  • Lingua galega. Dúbidas lingüísticas; Anaír Rodríguez & Montserrat Davila Ventura, Servizo de Publicacións da Universidade de Vigo, 2004, ISBN: 84-8158-266-2. Consulta PDF on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtɾi.pu.li ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Trípoli»

  1. (Topónimu) Trípoli.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]