Saltar al conteníu

britónicu

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]
N'encarnáu, el territoriu llingüísticu históricu britónicu.

Pronunciación

[editar]
  • [ bɾiˈto.ni.ku ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular britónicu ensin plural

  1. (Llingüística) Ún de los dos grupos de llingües céltiques de les islles britániques, propiu del sur y centru de la islla de Gran Bretaña; anguaño ta formáu pol galés, el córnicu o cornuallés, y el bretón.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín britónicu, femenín britónica, neutru britónico; plural masculín britónicos, femenín britóniques

  1. (Xentiliciu) Relativo al grupu de llingües céltiques britániques del centru y sur de Gran Bretaña y de Bretaña (Francia).

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.