ceilanesa
Apariencia
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- non seseante [ θej.laˈne.sa ], seseante [ sej.laˈne.sa ]
Sustantivu
[editar]singular femenín ceilanesa, masculín ceilanés; plural femenín ceilanesas, masculín ceilaneses
- (Xentiliciu) Ceilandesa (habitante).
Sinónimos[editar]
- esrilanquesa, ceilandesa, desusáu cingalesa ~ singalesa
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de ceilanés.
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
- Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ sej.laˈne.zo ]
Sustantivu
[editar]singular femenín ceilanesa, masculín ceilanés; plural femenín ceilanesas, masculín ceilaneses
- (Xentiliciu) Ceilandesa (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de ceilanés.
Referencies
[editar]- Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
- Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.