Saltar al conteníu

conciencia

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ko(ŋ)nˈθje(ŋ)n.θja ]

Etimoloxía

[editar]
  • Del llatín conscientia.

Sustantivu

[editar]

femenín singular conciencia; plural conciencies

  1. (Sicoloxía) (Filosofía) Facultá síquica pola que'l ser humanu se percibe a sí mesmu nel mundu.
  2. Estáu anímicu que se produz pola manera d'actuar o modu d'obrar.
    Tá cola conciencia perturbada.
  3. Sentíu moral o éticu propios d'una persona.
    Ye xente ensin conciencia.
  4. Compasión, misericordia.
    Ten conciencia d'él y nun lu castigues.

Antónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Llocuciones

[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ konˈθjen.θja ], seseante [ konˈsjen.sja ]

Etimoloxía

[editar]
  • Del llatín conscientia.

Sustantivu

[editar]

femenín singular conciencia; plural conciencias

  1. (Sicoloxía) (Filosofía) Conciencia.
    Somos la única especie con conciencia.

Sinónimos[editar]

Antónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.