Saltar al conteníu

damasquina

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ da.masˈki.na ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquín ; plural femenín damasquines, masculín damasquinos

  1. (Xentiliciu) Habitante de Damascu.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquín.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ də.məsˈki.nə ]
  • catalán occidental [ da.masˈki.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquí; plural femenín damasquines, masculín damasquins

  1. (Xentiliciu) Damasquina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquí.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ da.masˈki.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquino; plural femenín damasquinas, masculín damasquinos

  1. (Xentiliciu) Damasquina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquino.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ da.masˈki.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquino; plural femenín damasquinas, masculín damasquinos

  1. (Xentiliciu) Damasquina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquino.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ da.masˈki.no ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquin; plural femenín damasquinas, masculín damasquins

  1. (Xentiliciu) Damasquina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquina.

Referencies

[editar]
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ dɐ.mɐʃˈki.nɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín damasquina, masculín damasquino; plural femenín damasquinas, masculín damasquinos

  1. (Xentiliciu) Damasquina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de damasquino.

Referencies

[editar]