esguila
Apariencia
Asturianu
[editar]

Pronunciación
[editar]- [ (e)sˈɣi.la ]
«esguila»(rexistru)
Sustantivu
[editar]femenín singular esguila; plural esguiles
- (Crustáceos), (Alimentación), (Gastronomía) Cualquiera de los crustáceos marinos de cinco pares de pates curties, de tamañu pequeñu, cabeza ensin diferenciase del restu'l cuerpu, que va enroscándose pa escontra'l rabu, de cáscara lliso, blandio y flexible, con antenes llargues, del suborde Dendrobranchiata y del infraorde Caridea. → definición non incluyida nel DALLA
- (Crustáceos), (Alimentación), (Gastronomía) Crustaceu marín o d'agua dulce, de tamañu pequeñu, cuerpu y cabeza allargaos y cáscara lliso y blandio de color buxo tresparente con rayes prietes, con antenes más llargues que'l cuerpu, de nome científicu Palaemon serratus.
- (Crustáceos), (Alimentación), (Gastronomía) Crustaceu marín, de tamañu pequeñu, cuerpu y cabeza allargaos y cáscara lliso y blandio de color abuxao tresparente, con antenes más llargues que'l cuerpu, de nome científicu Crangon crangon.
Sinónimos[editar]
- [1] esquila
- [2] esguila de ronchel, esquila
- [3] esguila de sable, esquila
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«esguila»: crustaceu Dendrobranchiata y Caridea
«esguila»: Palaemon serratus
|
|
«esguila»: Crangon crangon
|
|
Llocuciones
[editar]- esguila de ronchel: crustaceu marín o d'agua dulce, de tamañu pequeñu, cuerpu y cabeza allargaos y cáscara lliso y blandio de color buxo tresparente con rayes prietes, con antenes más llargues que'l cuerpu, de nome científicu Palaemon serratus.
- esguila de sable: crustaceu marín, de tamañu pequeñu, cuerpu y cabeza allargaos y cáscara lliso y blandio de color abuxao tresparente, con antenes más llargues que'l cuerpu, de nome científicu Crangon crangon.
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular d'esguilu.
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Diccionario General de la Lengua Asturiana; Xosé Lluis García Arias, Editorial Prensa Asturiana, 2002-2004, Uviéu; ISBN: 84-87730-86-8. Versión on-line.
- Nomenclátor de los seres vivos en llingua asturiana, Sabencia - Sociedá Asturiana de les Ciencies. Consulta on-line.
- Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.