Saltar al conteníu

fachenda

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ faˈt͡ʃe(ŋ)n.da ]

Etimoloxía

[editar]
  • Del italianu faccenda, "xera, llabor, trabayu".

Sustantivu

[editar]

femenín singular fachenda; plural fachendes

  1. Aspeutu o paecer esterior de dalguien o daqué.
  2. Arguyu.

Sinónimos[editar]

Pallabres derivaes[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Diccionariu Etimolóxicu de la Llingua Asturiana; Xosé Lluis García Arias, Universidá d'Uviéu & Academia de la Llingua Asturiana, 2017-2021, Uviéu; ISBN: 978-84-17445-18-8.

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ faˈt͡ʃen.da ]

Etimoloxía

[editar]
  • Del italianu faccenda, "xera, llabor, trabayu".

Sustantivu (1)

[editar]

femenín singular fachenda; plural fachendas

  1. coloquial Arrogancia, fachenda.
    La fachenda del mensaje deja entrever cuál es su intención.

Pallabres derivaes[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular fachenda; plural fachendas

  1. Home arrogante.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ faˈt͡ʃen.da ]

Etimoloxía

[editar]
  • Del italianu faccenda, "xera, llabor, trabayu".

Sustantivu

[editar]

femenín singular fachenda; plural fachendas

  1. Arrogancia, fachenda.

Pallabres derivaes[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.