Saltar al conteníu

gascón

De Wikcionariu
Mira tamién: gascon, Gascon

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɣasˈkoŋ ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascona; plural masculín y femenín gascones

  1. (Xentiliciu) Habitante de la rexón histórica francesa de Gascuña.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Sustantivu (2)

[editar]
En moráu, la zona del gascón.

masculín singular gascón ensin plural

  1. (Llingüística) Variedá occidental del occitanu, al que pertenez l'aranés, faláu n'España.

Términos rellacionaos[editar]

Abreviatura o sigla[editar]

  • ISO 639-3: desfasáu gsc

Traducciones y equivalencies

[editar]

Consulta na Wikipedia l'artículu tocante a «gascón».

Axetivu

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascona, neutru gascón ~ gascono; plural masculín y femenín gascones

  1. (Xentiliciu) Relativo a la rexón histórica francesa de Gascoña.
  2. (Filoloxía) Relativo a la variedá occidental del occitanu.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de gascón.

Otres formes[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈkon ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín gascón , femenín gascona; plural masculín gascons, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular gascón ensin plural

  1. (Llingüística) Gascón, variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín gascón , femenín gascona; plural masculín gascons, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón, de Gascuña.
  2. (Filoloxía) Gascón, de la variedá occidental occitana.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈkon ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascona; plural masculín gascones, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular gascón ensin plural

  1. (Llingüística) Gascón, variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascona ; plural masculín gascones, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón, de Gascuña.
  2. (Filoloxía) Gascón, de la variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈkoŋ ]; con "gheada" [ ħasˈkoŋ ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascoa; plural masculín gascóns, femenín gascoas

  1. (Xentiliciu) Gascón (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular gascón ensin plural

  1. (Llingüística) Gascón, variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín gascón, femenín gascoa; plural masculín gascóns, femenín gascoas

  1. (Xentiliciu) Gascón, de Gascuña.
  2. (Filoloxía) Gascón, de la variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.