Saltar al conteníu

gascon

De Wikcionariu
Mira tamién: gascón, Gascon

Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡas.kɔ̃ ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular gascon ensin plural

  1. (Llingüística) Gascón, variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín gascon, femenín gasconne; plural masculín gascons, femenín gasconnes

  1. (Xentiliciu) Gascón, de Gascuña.
  2. (Filoloxía) Gascón, de la variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈku ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín gascon, femenín gascona; plural masculín gascons, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular gascon ensin plural

  1. (Llingüística) Gascón, variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín gascon, femenín gascona; plural masculín gascons, femenín gasconas

  1. (Xentiliciu) Gascón, de Gascuña.
  2. (Filoloxía) Gascón, de la variedá occidental occitana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.