Saltar al conteníu

gascona

De Wikcionariu
Mira tamién: Gascoña

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɣasˈko.na ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín gascona, masculín gascón; plural femenín y masculín gascones

  1. (Xentiliciu) Habitante de la rexón histórica francesa de Gascuña.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de gascón.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈko.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín gascona, masculín gascón ; plural femenín gasconas, masculín gascons

  1. (Xentiliciu) Gascona (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de gascón.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ɡəsˈko.nə ]
  • catalán occidental [ ɡasˈko.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín gascona, masculín gascó; plural femenín gascones, masculín gascons

  1. (Xentiliciu) Gascona (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de gascó.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈko.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín gascona, masculín gascón; plural femenín gasconas, masculín gascones

  1. (Xentiliciu) Gascona (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de gascón.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡasˈku.no ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín gascona, masculín gascon; plural femenín gasconas, masculín gascons

  1. (Xentiliciu) Gascona (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de gascon.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.