Saltar al conteníu

hébreu

De Wikcionariu
Mira tamién: hebreu, hebréu, Hébreu

Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ e.bʁø ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular hébreu ensin plural

  1. (Llingüística) Hebréu, llingua hebrea.

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín hébreu, femenín hébraïque; plural masculín hébreux, femenín hébraïques

  1. (Mitoloxía y relixón) Hebréu, xudíu, persona de relixón xudía.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín hébreu, femenín hébraïque; plural masculín hébreux, femenín hébraïques

  1. (Filoloxía) Hebréu, hebraicu, de la llingua hebrea.
  2. (Xentiliciu), (Historia) Hebréu, israelita, del Israel antiguu.
  3. (Mitoloxía y relixón) Hebréu, xudíu, del xudaísmu.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Observaciones[editar]

  • Esti axetivu, «hébreu», nun tien forma femenina; nos contestos nos que seya preciso una concordancia nesti xéneru, úsase l'axetivu sinónimu «hébraïque».

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.
  • Larousse - Dictionnaires Larousse français monolingue et bilingues en ligne. Éditions Larousse. Consulta on-line.