Saltar al conteníu

hiato

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iˈa.to ], [ ˈʝa.to ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular hiato; plural hiatos

  1. (Llingüística) Hiatu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iˈa.to ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular hiato; plural hiatos

  1. (Llingüística) Hiatu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iˈa.tu ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular hiato; plural hiatos

  1. (Llingüística) Hiatu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]


Vascu

[editar]

Sustantivu

[editar]
  1. (Llingüística) Hiatu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Elhuyar Hiztegia/Diccionario Elhuyar; Kultura eta Hizkuntza Politika Saila/Departamento de Cultura y Política Lingüística, Eusko Jaurlaritza/Gobierno Vasco Páxina web.
  • Euskaltzaindiaren HiztegiaDiccionariu de la Real Academia de la Llingua Vasca. Consulta online.