Saltar al conteníu

kirguiza

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ kiɾˈɣi.θa ]; seseante [ kiɾˈɣi.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín kirguiza, masculín kirguizo; plural femenín kirguizas, masculín kirguizos

  1. (Xentiliciu) Kirguís, kirguistanina (habitante).
  2. (Xentiliciu) Kirguís (etnia).

Otres formes[editar]

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de kirguizo.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ kiɾˈɣi.zo ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín kirguiza, masculín kirguiz; plural femenín kirguizas, masculín kirguizes

  1. (Xentiliciu) Kirguís, kirguistanina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de kirguiz.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.