Saltar al conteníu

manesa

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ maˈne.sa ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín manesa, masculín manés; plural femenín y masculín maneses

  1. (Xentiliciu) Habitante de la islla de Man.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de manés.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ maˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín manesa, masculín manés; plural femenín manesas, masculín maneses

  1. (Xentiliciu) Manesa.

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de manés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mɐˈne.zɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín manesa, masculín manês; plural femenín manesas, masculín maneses

  1. (Xentiliciu) Manesa.

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de manês.

Referencies

[editar]