Saltar al conteníu

moneda

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]
Monedes d'euro.

Pronunciación

[editar]
  • [ moˈne.ða ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

femenín singular moneda; plural monedes

  1. (Numismática) Pieza de metal normalmente redonda que sirve pa pagar, que tien un valor llegal determináu.
  2. (Economía) Unidá monetaria d'un país o territoriu.
    La peseta yera la moneda d'España hasta la llegada del euro.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Llocuciones

[editar]
  1. papel moneda: Documentu emitíu por un bancu o entidá financiera con un determináu valor monetariu.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.

Ver tamién

[editar]

Consulta l'artículu de Wikipedia.

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ moˈne.ða ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular moneda; plural monedas

  1. (Numismática) Moneda (pieza metálica).
  2. (Economía) Moneda (unidá monetaria).

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ muˈnɛ.ðə ]
  • catalán occidental [ moˈne.ða ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

femenín singular moneda; plural monedes

  1. (Numismática) Moneda (pieza metálica).
  2. (Economía) Moneda (unidá monetaria).

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ moˈne.ða ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular moneda; plural monedas

  1. (Numismática) Moneda (pieza metálica).
  2. (Economía) Moneda (unidá monetaria).

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ muˈne.ðo ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular moneda; plural monedas

  1. (Numismática) Moneda (pieza metálica).
  2. (Economía) Moneda (unidá monetaria).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.