moneda
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ moˈne.ða ]
«moneda»(rexistru)
Sustantivu
[editar]femenín singular moneda; plural monedes
- (Numismática) Pieza de metal normalmente redonda que sirve pa pagar, que tien un valor llegal determináu.
- (Economía) Unidá monetaria d'un país o territoriu.
- La peseta yera la moneda d'España hasta la llegada del euro.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«moneda»: pieza de metal con valor
«moneda»: unidá monetaria
Llocuciones
[editar]- papel moneda: Documentu emitíu por un bancu o entidá financiera con un determináu valor monetariu.
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.
Ver tamién
[editar]
Consulta l'artículu de Wikipedia.
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ moˈne.ða ]
Sustantivu
[editar]femenín singular moneda; plural monedas
- (Numismática) Moneda (pieza metálica).
- (Economía) Moneda (unidá monetaria).
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.
- Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
- DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ muˈnɛ.ðə ]
- catalán occidental [ moˈne.ða ]
«moneda» catalán oriental(rexistru)
Sustantivu
[editar]femenín singular moneda; plural monedes
- (Numismática) Moneda (pieza metálica).
- (Economía) Moneda (unidá monetaria).
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ moˈne.ða ]
Sustantivu
[editar]femenín singular moneda; plural monedas
- (Numismática) Moneda (pieza metálica).
- (Economía) Moneda (unidá monetaria).
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ muˈne.ðo ]
Sustantivu
[editar]femenín singular moneda; plural monedas
- (Numismática) Moneda (pieza metálica).
- (Economía) Moneda (unidá monetaria).
Sinónimos[editar]
- [1] pèça
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
- Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Sustantivos asturianos
- Sustantivos femeninos asturianos
- Numismática (asturianu)
- Economía (asturianu)
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos femeninos aragoneses
- Numismática (aragonés)
- Economía (aragonés)
- Pallabres catalanes con rexistru sonoru
- Sustantivos catalanes
- Sustantivos femeninos catalanes
- Numismática (catalán)
- Economía (catalán)
- Sustantivos españoles
- Sustantivos femeninos españoles
- Numismática (español)
- Economía (español)
- Sustantivos occitanos
- Sustantivos femeninos occitanos
- Numismática (occitanu)
- Economía (occitanu)