Saltar al conteníu

normanda

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ noɾˈma(ŋ)n.da ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normandu ; plural femenín normandes, masculín normandos

  1. (Xentiliciu) Habitante de la rexón de Normandía.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normandu.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ nuɾˈman.də ]
  • catalán occidental [ noɾˈman.da ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normand; plural femenín normandes, masculín normands

  1. (Xentiliciu) Normanda (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normand.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ noɾˈman.da ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normando; plural femenín normandas, masculín normandos

  1. (Xentiliciu) Normanda (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normando.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ noɾˈman.da ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normando; plural femenín normandas, masculín normandos

  1. (Xentiliciu) Normanda (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normando.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ nɔɾˈman.do ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normand; plural femenín normandas, masculín normands

  1. (Xentiliciu) Normanda (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normand.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ nɔɾˈmɐ̃.dɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín normanda, masculín normando; plural femenín normandas, masculín normandos

  1. (Xentiliciu) Normanda (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de normando.

Referencies

[editar]