Saltar al conteníu

pakistanesa

De Wikcionariu

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.kis.taˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín pakistanesa, masculín pakistanés ; plural femenín pakistanesas, masculín pakistaneses

  1. (Xentiliciu) Paquistanina (habitante).

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de pakistanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ pə.kis.təˈnɛ.zə ]
  • catalán occidental [ pa.kis.taˈne.za ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín pakistanesa, masculín pakistanès; plural femenín pakistaneses, masculín pakistanesos

  1. (Xentiliciu) Paquistanina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de pakistanès ~ pakistanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.

Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.kis.taˈne.zo ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín pakistanesa, masculín pakistanés; plural femenín pakistanesas, masculín pakistaneses

  1. (Xentiliciu) Paquistanina (habitante).

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de pakistanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.