parisenc
Apariencia
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ pə.ɾiˈzɛŋ(k) ]
- catalán occidental [ pa.ɾiˈzeŋ(k) ]
«parisenc» catalán occidental(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular masculín parisenc, femenín parisenca ; plural masculín parisencs, femenín parisenques
- (Xentiliciu) Parisín (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín parisenc, femenín parisenca; plural masculín parisencs, femenín parisenques
- (Xentiliciu) Parisín, de París.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ pa.ɾiˈzeŋk ]
«parisenc»(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular masculín parisenc, femenín parisenca; plural masculín parisencs, femenín parisencas
- (Xentiliciu) Parisín (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín parisenc, femenín parisenca; plural masculín parisencs, femenín parisencas
- (Xentiliciu) Parisín, de París.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
- Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
Categoríes:
- Pallabres catalanes con rexistru sonoru
- Sustantivos catalanes
- Sustantivos xenéricos catalanes
- Xentiliciu (catalán)
- Axetivos catalanes
- Axetivos xenéricos catalanes
- Pallabres occitanes con rexistru sonoru
- Sustantivos occitanos
- Sustantivos xenéricos occitanos
- Xentiliciu (occitanu)
- Axetivos occitanos
- Axetivos xenéricos occitanos