Saltar al conteníu

parisién

De Wikcionariu
Mira tamién: parisien, Parisien

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsjen ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín y femenín parisién; plural masculín y femenín parisiens

  1. (Xentiliciu) Parisín, parisina (habitante).

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín parisién; plural masculín y femenín parisiens

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsjen ]

Sustantivu

[editar]

invariable singular parisién masculín y femenín

  1. (Xentiliciu) Parisín, parisina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

invariable singular parisién masculín y femenín

  1. (Xentiliciu) solo referío a persones: Parisín, de París.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.