Saltar al conteníu

parisiense

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsjen.se ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, parisina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsjɛn.se ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, parisina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ pɐ.ɾi.ziˈẽ.sə ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, parisina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín parisiense; plural masculín y femenín parisienses

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]