Saltar al conteníu

parisina

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsi.na ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín parisina, masculín parisín ; plural femenín parisines, masculín parisinos

  1. (Xentiliciu) Habitante de París.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de parisín.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsi.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín parisina, masculín parisino; plural femenín parisinas, masculín parisinos

  1. (Xentiliciu) Parisina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de parisino.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɐ.ɾiˈzi.nɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín parisina, masculín parisino; plural femenín parisinas, masculín parisinos

  1. (Xentiliciu) Parisina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de parisino.

Referencies

[editar]