Saltar al conteníu

parisino

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsi.no ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de parisín.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pa.ɾiˈsi.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín parisino, femenín parisina; plural masculín parisinos, femenín parisinas

  1. (Xentiliciu) Parisín (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín parisino, femenín parisina ; plural masculín parisinos, femenín parisinas

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɐ.ɾiˈzi.nu ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín parisino, femenín parisina; plural masculín parisinos, femenín parisinas

  1. (Xentiliciu) Parisín (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín parisino, femenín parisina; plural masculín parisinos, femenín parisinas

  1. (Xentiliciu) Parisín, de París.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]