pinça
Apariencia
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ ˈpin.sə ]
- catalán occidental [ ˈpin.sa ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinça; plural pinces
- (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).
Referencies
[editar]- Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈpin.so ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinça; plural pinças
- (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).
Referencies
[editar]- Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
- Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
Portugués
[editar]
Pronunciación
[editar]- portugués européu [ ˈpĩ.sɐ ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinça; plural pinças
- (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).
Sinónimos[editar]
Referencies
[editar]- Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line.
- Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line.