Saltar al conteníu

provençal

De Wikcionariu
Mira tamién: Provençal

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ pɾu.βənˈsaɫ ], [ pɾu.vənˈsaɫ ]
  • catalán occidental [ pɾo.βenˈsaɫ ], [ pɾo.venˈsaɫ ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín provençal; plural masculín y femenín provençals

  1. (Xentiliciu) Provenzal (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular provençal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín provençal; plural masculín y femenín provençals

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pʁɔ.vɑ̃.sal ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular provençal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín provençal, femenín provençale; plural masculín provençaux, femenín provençales

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.

Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɾu.βenˈsal ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín provençal, femenín provençala; plural masculín provençals, femenín provençalas

  1. (Xentiliciu) Provenzal, home provenzal (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular provençal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín provençal, femenín provençala; plural masculín provençals, femenín provençalas

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɾu.vẽˈsaɫ ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín provençal; plural masculín y femenín provençais

  1. (Xentiliciu) Provenzal (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular provençal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín provençal; plural masculín y femenín provençais

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.