Saltar al conteníu

provenzal

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɾo.βe(ŋ)nˈθal ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín provenzal ; plural masculín y femenín provenzales

  1. (Xentiliciu) Habitante de Provenza (rexón histórica francesa).

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Sustantivu (2)

[editar]
En verde agua marino, la zona del provenzal.

masculín singular provenzal ensin plural

  1. (Llingüística) Dialeutu suroriental del occitanu.
  2. (Llingüística) La llingua occitana, sobre too cuando se refier a la dómina medieval.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Abreviatura o sigla[editar]

  • ISO 639-1: oc, ISO 639-2, ISO 639-3: oci

Traducciones y equivalencies

[editar]

Consulta na Wikipedia l'artículu tocante a «provenzal».

Axetivu

[editar]

singular masculín, femenín y neutru provenzal ; plural masculín y femenín provenzales

  1. (Xentiliciu) Relativo a la rexón histórica francesa de Provenza.
  2. (Filoloxía) Relativo al dialeutu suroriental del occitanu.
  3. (Filoloxía) Relativo a la llingua occitana, sobre too cuando se refier a la dómina medieval.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ pɾo.βenˈθal ], seseante [ pɾo.βenˈsal ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín provenzal; plural masculín y femenín provenzales

  1. (Xentiliciu) Provenzal (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular provenzal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín provenzal; plural masculín y femenín provenzales

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pɾo.βɛnˈθal ], seseante [ pɾo.βɛnˈsal ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín provenzal; plural masculín y femenín provenzais

  1. (Xentiliciu) Provenzal (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular provenzal ensin plural

  1. (Llingüística) Provenzal (dialeutu occitanu).
  2. (Llingüística) Provenzal, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín provenzal; plural masculín y femenín provenzais

  1. (Xentiliciu) Provenzal, de Provenza.
  2. (Filoloxía) Provenzal, del dialeutu suroriental occitanu.
  3. (Filoloxía) Provenzal, de la llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.