Saltar al conteníu

semivocal

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ se.mi.βoˈkal ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

femenín singular semivocal; plural semivocales

  1. (Llingüística) Soníu vocálicu que zarra un diptongu o un triptongu, de fuercia menor que la vocal qu'acompaña; suel ser bien la vocal i bien la vocal u.
    Nos diptongos «au», «eu», «ou», la semivocal ye la «u».

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ sə.mi.βuˈkaɫ ], [ sə.mi.vuˈkaɫ ]
  • catalán occidental [ se.mi.βoˈkaɫ ], [ se.mi.voˈkaɫ ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular semivocal; plural semivocals

  1. (Llingüística) Semivocal.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ se.mi.βoˈkal ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular semivocal; plural semivocales

  1. (Llingüística) Semivocal.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.