tunecina
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ tu.neˈθi.na ]
«tunecina»(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular femenín tunecina, masculín tunecín ; plural femenín tunecines, masculín tunecinos
- (Xentiliciu) Habitante de Tunicia (país).
- (Xentiliciu) Habitante de Túnez (ciudá).
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«tunecina»: habitante de Tunicia
«tunecina»: habitante de Túnez
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de tunecín.
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- non seseante [ tu.neˈθi.na ]; seseante [ tu.neˈsi.na ]
Sustantivu
[editar]singular femenín tunecina, masculín tunecino; plural femenín tunecinas, masculín tunecinos
- (Xentiliciu) Tunecina, habitante de Tunicia.
- (Xentiliciu) Tunecina, habitante de Túnez.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de tunecino.
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
- Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.