Saltar al conteníu

valmorianu

De Wikcionariu

Asturianu[editar]

Pronunciación y silabación: [ bal.moˈɾja.nu ]
Etimoloxía: De Valmori + -anu.

Sustantivu[editar]

singular masculín valmorianu, femenín valmoriana; plural masculín valmorianos, femenín valmorianes términu non incluyíu nel DALLA

  1. (Xentiliciu) Habitante del llugar de Valmori, nel conceyu de Llanes.

Pallabres rellacionaes[editar]

Axetivu[editar]

singular masculín valmorianu, femenín valmoriana, neutru valmoriano; plural masculín valmorianos, femenín valmorianes términu non incluyíu nel DALLA

  1. (Xentiliciu) Relativo al llugar de Valmori, nel conceyu de Llanes.

Pallabres rellacionaes[editar]

Referencies[editar]

  • Diccionario General de la Lengua Asturiana; Xosé Lluis García Arias, Editorial Prensa Asturiana, 2002-2004, Uviéu; ISBN: 84-87730-86-8. Versión on-line.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.