Saltar al conteníu

vella

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈbe.ʎa ]
(rexistru)
Homófonu: bella
Anagrama: llave, lleva, valle

Sustantivu

[editar]

singular femenín vella, masculín vellu ; plural femenín velles, masculín vellos

  1. (Bóvidos), (Ganadería) Cría fema de la vaca.

Otres formes[editar]

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈbɛ.ʎa ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular vella; plural vellas

  1. (Entomoloxía) Vieya, cocu de lluz (Lampyridae).

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • Dicionário Estraviz; Asociaçom Galega da Língua & Portal Galego da Língua. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.