númberu

Asturianu

Pronunciación y silabación: [ 'nuŋm.be.ɾu ] ^AFI
Etimoloxía: Del llatín numerus.

Nome común

m. númberu; pl. númberos

1. Conxuntu d'unidaes que formen un tou.
2. Espresión matemática pa representar un conxuntu d'elementos.
3. Signu gráficu pa representar esa espresión matemática.
4. Categoría gramatical pa indicar un conxuntu d'elementos.
5. Caún de los exemplares de publicaciones periódiques.
6. Caúna de les diferentes actuaciones d'un espectáculu.

Sinónimos

• [1, 2, 3] cifra; [2, 3] díxitu

Traducciones

• Serbiu: број ^(sr) / broj ^(sr)