Saltar al conteníu

antiguano

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ a(ŋ)n.tiˈɣwa.no ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra d'antiguanu.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ an.tiˈɣwa.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín antiguano, femenín antiguana; plural masculín antiguanos, femenín antiguanas

  1. (Xentiliciu) Antiguanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín antiguano, femenín antiguana ; plural masculín antiguanos, femenín antiguanas

  1. (Xentiliciu) Antiguanu, d'Antigua y Barbuda.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɐ̃.tiˈɣwɐ.nu ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín antiguano, femenín antiguana; plural masculín antiguanos, femenín antiguanas

  1. (Xentiliciu) Antiguanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín antiguano, femenín antiguana; plural masculín antiguanos, femenín antiguanas

  1. (Xentiliciu) Antiguanu, d'Antigua y Barbuda.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]