Saltar al conteníu

canine

De Wikcionariu

Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ka.nin ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

femenín singular canine; plural canines

  1. (Anatomía), (Zootomía) Canil, diente canín.

Sinónimos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de canin.

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.


Inglés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • inglés británicu [ ˈkæn.aɪn ], [ ˈkeɪ.naɪn ]
  • inglés americanu [ ˈkeɪˌnaɪn ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular canine; plural canines

  1. (Anatomía), (Zootomía) Canil, diente canín.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • The American Heritage Dictionary; Houghton Mifflin Company, Nueva York, 2004 (4a. edición). ISBN: 0-440-23701-7. Consulta on-line.
  • The Merriam-Webster Dictionary; Merriam-Webster, Incorporated, 2023. Consulta on-line.