enfotar
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación y silabación: [ (e)(ŋ)n.foˈtar ]
Etimoloxía: A esta pallabra fálta-y la etimoloxía.
Verbu
[editar]Tabla de conxugación
| Formes non personales | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitivu | enfotar | ||||||
| Xerundiu | enfotando | ||||||
| Participiu | singular masculín enfotáu, femenín enfotada, neutru enfotao plural masculín enfotaos, femenín enfotaes |
||||||
| Formes personales | |||||||
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Indicativu | Presente | enfoto | enfotes | enfota | enfotamos | enfotáis | enfoten |
| Pretéritu Imperfeutu | enfotaba | enfotabes | enfotaba | enfotábemos enfotábamos |
enfotabeis enfotabais |
enfotaben | |
| Pretéritu Perfeutu | enfoté | enfotesti enfotasti |
enfotó | enfotemos | enfotestis enfotastis |
enfotaron enfotanon |
|
| Pret. Pluscuamperfeutu | enfotare enfotara |
enfotares enfotaras |
enfotare enfotara |
enfotáremos enfotáramos |
enfotareis enfotarais |
enfotaren enfotaran |
|
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Suxuntivu | Presente | enfote | enfotes | enfote | enfotemos | enfotéis | enfoten |
| Pretéritu | enfotare enfotara |
enfotares enfotaras |
enfotare enfotara |
enfotáremos enfotáramos |
enfotareis enfotarais |
enfotaren enfotaran |
|
| yo | tu | vusté él~elli/ella/ello |
nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes ellos/elles |
||
| Potencial | Futuru | enfotaré | enfotarás | enfotará | enfotaremos | enfotaréis | enfotarán |
| Condicional | enfotaría | enfotaríes | enfotaría | enfotaríemos enfotaríamos |
enfotaríeis enfotaríais |
enfotaríen | |
| - | tu | vusté | nosotros/nosotres~nós | vosotros/vosotres~vós | vustedes | ||
| Imperativu | afirmáu | enfota | enfote | vamos enfotar | enfotái | enfoten | |
| negáu | nun enfotes | nun enfote | nun vamos enfotar | nun enfotéis | nun enfoten | ||
- Facer por enfadar un perru, o otro animal.
Sinónimos
enfotase pronominal
- Tener confianza en dalguién o en dalgo.
- Usar como xustificación dalguién o dalgo pa facer o dicir una cosa.
- Dicir o facer dalgo con insistencia pa poder llogralo.