inurri
Vascu
[editar]
Pronunciación y silabación: [ i.ɲu.ri ]
Sustantivu
[editar]
animáu - nominativu inurri, definíu singular inurria, definíu plural /ergativu singular inurriak
Otres formes
Declinación
declinación de inurri
| indefiníu | singular | plural | |
|---|---|---|---|
| absolutivu | inurri | inurria | inurriak |
| ergativu | inurrik | inurriak | inurriek |
| xenitivu | inurriren | inurriaren | inurrien |
| dativu | inurriri | inurriari | inurriei |
| comitativu | inurrirekin | inurriarekin | inurriekin |
| benefactivu | inurrirentzat | inurriarentzat | inurrientzat |
| causativu | inurrirengatik | inurriarengatik | inurriengatik |
| instrumental | inurriz | inurriaz | inurriez |
| inesivu | inurrirengan | inurriarengan | inurriengan |
| locativu | |||
| adlativu | inurrirengana | inurriarengana | inurriengana |
| terminativu | inurrirenganaino | inurriarenganaino | inurrienganaino |
| directivu | inurrirenganantz | inurriarenganantz | inurrienganantz |
| alverbial | inurrirenganako | inurriarenganako | inurrienganako |
| ablativu | inurrirengandik | inurriarengandik | inurriengandik |
| partitivu | inurririk | ||
| prolativu | inurritzat |