libanés
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ li.βaˈnes ]
«libanés»(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín y femenín libaneses
- (Xentiliciu) Habitante d'El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa, neutru libanés ~ libaneso; plural masculín y femenín libaneses
- (Xentiliciu) Relativo a El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma neutra de libanés.
Otres formes[editar]
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ li.βaˈnes ]
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés , femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés , femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés, d'El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ ɫi.βəˈnɛs ]
- catalán occidental [ ɫi.βaˈnes ]
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa ; plural masculín libanesos, femenín libaneses
- (Xentiliciu) valencianu Libanés (habitante).
Otres formes[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libanesos, femenín libaneses
- (Xentiliciu) valencianu Libanés, d'El Líbanu.
Otres formes[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ li.βaˈnes ]
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa ; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés, d'El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
Gallegu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ li.βaˈnes ]
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés, d'El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
- DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ li.βaˈnes ]
Sustantivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín libanés, femenín libanesa; plural masculín libaneses, femenín libanesas
- (Xentiliciu) Libanés, d'El Líbanu.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
- Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Sustantivos asturianos
- Sustantivos xenéricos asturianos
- Xentiliciu (asturianu)
- Axetivos asturianos
- Axetivos xenéricos asturianos
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (aragonés)
- Axetivos aragoneses
- Axetivos xenéricos aragoneses
- Sustantivos catalanes
- Sustantivos xenéricos catalanes
- Xentiliciu (catalán)
- Axetivos catalanes
- Axetivos xenéricos catalanes
- Sustantivos españoles
- Sustantivos xenéricos españoles
- Xentiliciu (español)
- Axetivos españoles
- Axetivos xenéricos españoles
- Sustantivos gallegos
- Sustantivos xenéricos gallegos
- Axetivos gallegos
- Axetivos xenéricos gallegos
- Xentiliciu (gallegu)
- Sustantivos occitanos
- Sustantivos xenéricos occitanos
- Xentiliciu (occitanu)
- Axetivos occitanos
- Axetivos xenéricos occitanos