Saltar al conteníu

llavi

De Wikcionariu
Mira tamién: llaví

Catalán[editar]

Pronunciación y silabación: [ ˈʎa.βi ], [ ˈʎa.vi ]

(rexistru)

Sustantivu[editar]

masculín singular llavi; plural llavis

  1. (Anatomía) Llabiu (de la boca).

Forma de verbu[editar]

  1. Primer persona singular del presente de suxuntivu de llavar.
  2. Tercer persona singular del presente de suxuntivu de llavar.
  3. Forma singular de cortesía pal imperativu, afirmáu o negáu, de llavar.