Saltar al conteníu

monegasco

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mo.neˈɣas.ko ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de monegascu.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mo.neˈɣas.ko ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín monegasco , femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu (habitante).

Axetivu

[editar]

singular masculín monegasco , femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu, de Mónaco.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mo.neˈɣas.ko ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca ; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu, de Mónaco.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mo.neˈɣas.ko ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular monegasco ensin plural

  1. (Llingüística) Monegascu, ligur monegascu.

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu, de Mónaco.
  2. (Filoloxía) Monegascu, del ligur monegascu.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.

Italianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ mo.neˈɡas.ko ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegaschi, femenín monegasche

  1. (Xentiliciu) Monegascu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegaschi, femenín monegasche

  1. (Xentiliciu) Monegascu, de Mónaco.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ mu.nəˈɣaʃ.ku ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín monegasco, femenín monegasca; plural masculín monegascos, femenín monegascas

  1. (Xentiliciu) Monegascu, de Mónaco.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]