Saltar al conteníu

nieta

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈnje.ta ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín nieta, masculín nietu ; plural femenín nietes, masculín nietos

  1. (Parentescu) La fía del fíu o de la fía.

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈnje.ta ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín nieta, masculín nieto ; plural femenín nietas, masculín nietos

  1. (Parentescu) Nieta, ñeta.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈnje.ta ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín nieta, masculín nieto; plural femenín nietas, masculín nietos

  1. (Parentescu) Nieta, ñeta.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Mirandés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈnje.tɐ ], [ ˈne.tɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín nieta , masculín nieto; plural femenín nietas, masculín nietos

  1. (Parentescu) Nieta, ñeta.