Saltar al conteníu

ongresa

De Wikcionariu

Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ uŋˈɡɾe.zo ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín ongresa, masculín ongrés; plural femenín ongresas, masculín ongreses

  1. (Xentiliciu) Húngara (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'ongrés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.