Saltar al conteníu

persana

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ pəɾˈsa.nə ]
  • catalán occidental [ peɾˈsa.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín persana, masculín persà; plural femenín persanes, masculín persans

  1. (Xentiliciu), (Historia) Persa, habitante de Persia.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de persà.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ peɾˈsa.no ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín persana, masculín persan; plural femenín persanas, masculín persans

  1. (Xentiliciu), (Historia) Persa, habitante de Persia.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de persan.

Referencies

[editar]
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.