Saltar al conteníu

pinza

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]
Una pinza pa la ropa.

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈpi(ŋ)n.θa ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular pinza; plural pinces

  1. (Aperios) Instrumentu pequeñu formáu por dos pieces iguales simétriques feches de madera o de plásticu, que sirve pa sostener la ropa nuna cuerda pa secalo.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ ˈpin.θa ], seseante [ ˈpin.sa ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular pinza; plural pinzas

  1. (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈpin.θa ], seseante [ ˈpin.sa ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular pinza; plural pinzas

  1. (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.