pinza
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈpi(ŋ)n.θa ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinza; plural pinces
- (Aperios) Instrumentu pequeñu formáu por dos pieces iguales simétriques feches de madera o de plásticu, que sirve pa sostener la ropa nuna cuerda pa secalo.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«pinza»: oxetu pa suxetar la ropa
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- non seseante [ ˈpin.θa ], seseante [ ˈpin.sa ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinza; plural pinzas
- (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
Gallegu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈpin.θa ], seseante [ ˈpin.sa ]
Sustantivu
[editar]femenín singular pinza; plural pinzas
- (Zootomía) Boca (estremidá en tiñaces).
Sinónimos[editar]
Referencies
[editar]- Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
- DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.