sèrbe

Mira tamién: serbe, Serbe

Occitanu

Pronunciación

• [ ˈsɛɾ.βe ]

Sustantivu (1)

singular masculín sèrbe, femenín sèrba; plural masculín sèrbes, femenín sèrbas

1. (Xentiliciu) Serbiu (habitante).

Términos rellacionaos

• Serbia

Sustantivu (2)

masculín singular sèrbe ensin plural

1. (Llingüística) Serbiu, llingua serbia.

Axetivu

singular masculín sèrbe, femenín sèrba; plural masculín sèrbes, femenín sèrbas

1. (Xentiliciu) Serbiu, de Serbia.
2. (Filoloxía) Serbiu, de la llingua serbia.

Términos rellacionaos

• Serbia

Referencies

• {Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
• Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.