Saltar al conteníu

serbi

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsɛɾ.βi ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín serbi, femenín sèrbia ; plural masculín serbis, femenín sèrbies

  1. (Xentiliciu) Serbiu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular serbi ensin plural

  1. (Llingüística) Serbiu, llingua serbia.

Axetivu

[editar]

singular masculín serbi, femenín sèrbia; plural masculín serbis, femenín sèrbies

  1. (Xentiliciu) Serbiu, de Serbia.
  2. (Filoloxía) Serbiu, de la llingua serbia.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.