Saltar al conteníu

serbio

De Wikcionariu
Mira tamién: sérbio

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈseɾ.βjo ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de serbiu.

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈseɾ.βjo ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín serbio , femenín serbia; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular serbio ensin plural

  1. (Llingüística) Serbiu, llingua serbia.

Axetivu

[editar]

singular masculín serbio , femenín serbia; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu, de Serbia.
  2. (Filoloxía) Serbiu, de la llingua serbia.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈseɾ.βjo ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín serbio, femenín serbia; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular serbio ensin plural

  1. (Llingüística) Serbiu, llingua serbia.

Axetivu

[editar]

singular masculín serbio, femenín serbia ; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu, de Serbia.
  2. (Filoloxía) Serbiu, de la llingua serbia.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsɛɾ.βjo ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín serbio, femenín serbia; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular serbio ensin plural

  1. (Llingüística) Serbiu, llingua serbia.

Axetivu

[editar]

singular masculín serbio, femenín serbia; plural masculín serbios, femenín serbias

  1. (Xentiliciu) Serbiu, de Serbia.
  2. (Filoloxía) Serbiu, de la llingua serbia.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.