Saltar al conteníu

siriana

De Wikcionariu

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ siˈɾja.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín siriana, masculín sirián ; plural femenín sirianas, masculín sirians

  1. (Xentiliciu) Siria (habitante).

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de sirián.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ si.ɾiˈa.nə ]
  • catalán occidental [ si.ɾiˈa.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín siriana, masculín sirià; plural femenín sirianes, masculín sirians

  1. (Xentiliciu) Siria (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de sirià.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ siˈɾja.no ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín siriana, masculín sirians; plural femenín sirianas, masculín sirianss

  1. (Xentiliciu) Siria (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de sirian.

Referencies

[editar]
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.